دست نوشته های من

به بهانه نمایش سیکو آخرین ساخته مایکل مورد درجشنواره سینما حقیقت

ایکل مور فیلمسازی جنجالی است که به واسطه ساخت فیلم های جنجالی در سراسر جهان به شهرت فراوانی رسیده است . سیکو آخرین فیلم او هم به مانند دو فیلم قبلی اش که آنها هم مستند های داستانی بودند کاری انتقادی و جنجالی است . مور در سیکو به انتقاد از نظام خدمات درمانی در ایالات متحده آمریکا پرداخته است و از جمله نشان داده است ، کسانی که در هر جامعه جزء قهرمانان آن جامعه به شمار می روند در آمریکا با مشکلات فراوانی برای انجام خدمات درمانی مواجه هستند . به طور مثال بسیاری از امدادگران و آتش نشانان داوطلب که در حوادث یازده سپتامبر برج های دوقولو به صورت داوطلبانه به آسیب دیدگان کمک کرده بودند پس از آن حادثه دچار مشکلات تنفسی شدیدی شده اند و دولت نیز ، هیچ مسئولیتی در قبال خدمات درمانی آنها به عهده نمی گیرد و برخی از آنان به خاطر اوضاع وخیم جسمانی کار خود را از دست داده اند و به سختی روزگار می گذرانند . سپس مایکل مور این سوال را مطرح می کند که آیا حادثه یازده سپتامبر از سوی دولت آمریکا فراموش شده است و بعد با نشان دادن تصاویری از زندان گوآنتانمو و امکانات پزشکی موجود برای افراد القاعده که در این زندان تحت مراقبت هستند به نوعی خودش پاسخ سوالش را می دهد و البته یک تناقض آشکار را هم برملا می کند که آمریکا برای کسانی که ادعا می کند دشمنانش هستند امکانات درمانی بسیار خوبی مهیا کرده است اما برای شهروندان خود که دست به فداکاری زده اند هیچ اقدامی انجام نمی دهد و آنها را فراموش کرده است . در پایان هم به سراغ نتیجه گیری می رود که این نتیجه گیری فقط مختص مایکل مور می تواند باشد . او افرادی که نیاز به درمان دارند را سوار قایق به خلیج گوآنتانمو می برد اما به آنها اجازه ورود نمی دهند ولی آنها به کوبا می روند و در آنجا با کمترین هزینه ، کارهای درمانی شان انجام می شود و همگی به آمریکا برمی گردند . این نوع نتیجه گیری مایکل مور ناشی از طنز خاصی است که در بسیاری از آثار او موجود است . حتی در آثار سینمایی داستانی او از جمله عملیات سوسیس کانادایی هم این نوع طنز به چشم می خورد و در بولینگ علیه کلمباین و فایرنهایت 11/9 که کارهایی مستند بودند مایکل مور ایده های بامزه ای را طرح می کرد که در ظاهر خنده دار بود اما معانی خاصی را با خود داشت . با فیلم سیکو سه گانه فیلم های مستند این فیلمساز تکمیل شد هر چند که به مانند بسیاری از سه گانه ها نخستین کار از بقیه آثار خیلی بهتر است . مایکل مور در فیلم بولینگ علیه کلمباین با مطرح ساختن یک مشکل تاریخی در آمریکا و کنکاشی جالب در این زمینه کاری اثر گذار و بسیار خوب را ارائه کرد و در فیلم فارنهایت 11/9 نیز با ساخت یک فیلم کاملا سیاسی جنجالی جهانی را به راه انداخت به طوری که جشنواره کن آن را بهترین فیلم دانست اما ، در اسکار حتی نامزد دریافت جایزه هم نشد . در فیلم سیکو هیچ کدام از نقاط قوت دو فیلم قبلی مور به چشم نمی خورد . در سیکو تماشاگر صحنه خاطره انگیز و جالبی را نمی بیند که تا ابد در ذهنش ماندگار شود و شاید سیکو شبیه به بسیاری از فیلم هایی باشد که در هر کشوری امکان ساختش وجود دارد . شوخی های موجود در فیلم که طنز سیاسی کار است نیز در دو کار قیبلی این فیلمساز موجود بود و بنابراین اگر دو فیلم قبلی مور را دیده باشیم این شوخی ها در برخی از موارد به نظرمان تکراری و خسته کننده است . شاید سیکو تنها به خاطر وجود نام جنجالی کارگردانش تا به امروز در بسیاری از کشورها مورد توجه قرار گرفته است . ولی آن طور که باید ، نتوانسته است نظر مثبت منتقدان جلب کند و از نظر بسیاری سیکو پایین تر از حد انتظار بوده است و بنابراین سه گانه مایکل مور با یک اثر متوسط به پایان رسید
+ محسن جعفری ; ۱٠:٤۱ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ٢٧ شهریور ،۱۳۸٧
    پيام هاي ديگران ()